آشنایی با سازهای زهیسازهای زهی آن ردهای از سازها هستند که در آنها صدا از ارتعاش زه یا تار یا سیم تولید میشود. معمولاً با زخمه زدن یا ضربه زدن و یا کشیدن کمانه یا آرشه بر روی این زهها صدای دلخواه از ساز درمیآید. زهصداها یا سازهای زهی به دو دستهٔ زخمهای و مرکب بخش میشوند. ساختار سازهای زهی اكثر قريب به اتفاق سازهای زهی - زخمه ای تشكيل شده اند از يك شكم در ته ساز، يك گردن يا «دسته» محل قرار گرفتن انگشتان دست چپ (كه جز ساز عود، اين قسمت «دستان» بندي -پرده بندي- شده است)؛ و يك سر كه گوشي هاي كوك در آنجا قرار گرفته اند. سيمها با تعداد مختلف در ته ساز (يا حوالي ته شكم) به طريقي ثابت و به موازات طول ساز، شكم و گردن را طي كرده، دور گوشي ها پيچيده مي شوند. در برخي از سازهای زهی، شكم دو قسمتي است (تار و كمانچه و...) و گاه بر روي يك يا هر دو قسمت آن پوست كشيده شده كه غالباً از شكمبه گوسفند تهيه مي شود. برخي از اين سازهای زهی با انگشت و برخي با مضراب نواخته مي شود. شكل مضراب در سازهای زهی متفاوت است، گاه فلزي و گاه از جنس شاخ يا پلاستيك و بالاخره بعضي اوقات از پر مرغ است. سازهای زهی به دو دستهٔ زخمهای و مرکب تقسیم میشوند.سازهای زهی زخمهای دستهای از زهصداها هستند که در آنها با زخمه زدن با انگشت یا مضراب بر عامل مرتعششونده صدا تولید میشود.سازهای زهی مرکب خانوادهای از زهصداها است

Bios مخفف کلمه Base Input Output System میباشد و شامل امکاناتی جهت تنظیم و پیکربندی تنظیمات و امکانات سیستم میباشد .تنظیمات بایوس یا سیماس Cmos در آی سی موسوم به آی سی سیماس بر روی مادِربورد ذخیره می شود .هنگامی که کامپیوتر خاموش است ، باطری تعبیه شده بر روی مادِر بورد تنظیمات ذخیره شده را نگهداری می کند . علاوه بر تنظیمات ، ساعت و تاریخ نیز اطلاعات آی¬سیِ سیماس است که توسط این باطری محافظت می شودبرای ورود به بخش تنظیمات بایوس بایستی هنگامی که کامپیوتر را روشن می کنیم دکمه های Delete ویا در بعضی سیستمها Ctl+F۱ و یا F۱۲ را بزنیم .( بستگی به نوع مادِربورد دارد ) .در این بخش که فقط با کیبورد قابل تنظیم است میتوانید تنظیمات بسیار زیادی انجام دهید که به مهمترین آنها اشاره می شود . توجه کنید که منو بندی و گزینه ها ممکن است در مادِربوردهای مختلف متفاوت باشد اما اصول کلی و مفهوم تمام انها یکی است که ما به گزینه های اصلی مربوط به دو سازنده معروف آیسی بایوس ( AMI و Award) پرداخته ایم :۱) Standard CMOS Features۱) قابلیتهای استاندارداین بخش شامل تنظیمات اصلی و مشترک بین تمام سیستمها میباشد و شامل موارد زیر است :▪ Date & Time :تنظیم و نمایش تاریخ - تنظیم و نمایش ساعت▪ IDE ۰ Master :تنظیم و نمایش دستگاهی که به پورت IDE۰ روی مادر بورد نصب شده و در حالت Master قرار دارد▪ IDE ۰ Slave :تنظیم و نمایش

در این آموزش، ما در ImageView یک تصویر داریم که می خواهیم آن را منعکس کنیم و سپس نیمه پایینی قسمت منعکس شده را به تصویر اصلی بچسبانیم و نمایش دهیم.در این برنامه، با کلیک روی یک دکمه، تصویر موجود در ImageView به حالت منعکس شده در خواهد آمد. در واقع ما یک تابع با نام getRefelection داریم که تصویر را انعکاس می دهد. با کلیک روی دکمه، سیستم عامل اندروید، تابع getRefelection را روی تصویر اعمال می کند. در واقع در این اپلیکشن اندرویدی، ما تصویر اصلی را برعکس کرده و سپس روی آن سایه می اندازیم و در انتها آن را به بخش پایینی تصویر اصلی می چسبانیم. پروژه جدیدی با حداقل SDK مورد نیاز ۱۰ ایجاد کنید و لایوت اصلی (activity_main.xml) را باز کنید. در این لایوت، یک button و یک imageView به شکل زیر وارد کنید: activity_main.xml xmlns:tools="http://schemas.android.com/tools" android:layout_width="match_parent" android:layout_height="match_parent" android:paddingLeft="@dimen/activity_horizontal_margin" android:paddingRight="@dimen/activity_horizontal_margin" android:paddingTop="@dimen/activity_vertical_margin" android:paddingBottom="@dimen/activity_vertical_margin" android:background="#000000" android:id="@+id/rlMain" android:orientation="vertical" t

در زبان برنامه نویسی جاوا، می توانید از متغیرهایی با نوع byte , int , long برای ذخیره سازی اعداد صحیح استفاده کنید. یک عدد صحیح(integer)، درواقع یک عدد کامل است که دارای قسمت اعشار نیست. نوع داده ی int، در بیشتر مواقع برای استفاده از اعداد صحیح، مورد استفاده قرار می گیرد. یک متغیر از نوع int می تواند یک عدد صحیح بین 2,147,483,648- تا 2,147,483,647+ باشد. هنگامی که شما یک مقدار را به یک متغیر از نوع int انتساب می دهید، نباید در آن مقدار از کاما و نقطه استفاده کنید. تنها باید از رقم ها و یک علامت مثبت یا منفی(که اختیاری هستند) استفاده کنید. نکته: مقادیر قانونی اعداد integer، از 231- تا 1-231 هستند. این اعداد نشان دهنده ی کمترین و بیشترین مقادیری هستند که می توانید آنها را در 4 بایت از حافظه ذخیره سازی کنید. که نشان دهنده ی سایز یک متغیر از نوع int است. نوع های byte و short و long نیز انواع مختلف داده های integer(اعداد صحیح) را مشخص می کنند. نوع های byte و short، حافظه ی کمتری را اشغال می کنند و می توانند مقادیر کوچکتر را در خود نگه دارند. نوع داده ی long هم حافظه ی بیشتری را اشغال می کند و می تواند مقادیر بزرگتر را در خود نگه داری نماید. در جدول 2.2 برای هر یک از این انواع داده ها، کمترین و بیشترین مقدار را مشخص کرده ایم: نکته: در دیگر زبان های برنامه نویسی، فرمت و سایز یک

تمام کلاس هایی که قبلا مورد مطالعه قرار داده ایم، در داخل فایل خودشان ذخیره می شدند و همواره نام این فایل برابر با نام کلاس مورد نظر بوده است. در زبان برنامه نویسی جاوا، می توانیم در داخل یک کلاس، کلاس دیگری ایجاد کنیم و آنها را با یکدیگر ذخیره کنیم. به این نوع کلاس ها، کلاس های تودرتو(nested classes) می گوییم. به کلاسی که حاوی یک کلاس دیگر است، کلاس سطح بالا(top-level) گفته می شود. در زبان برنامه نویسی جاوا، چهار نوع کلاس تودرتو وجود دارد که عبارتند از: کلاس های عضوی استاتیک: یک کلاس عضوی استاتیک، به تمام متدهای استاتیک کلاس اصلی (کلاس سطح بالا) دسترسی دارد. کلاس های عضوی غیر استاتیک:معمولا به این کلاس ها، کلاس درونی(ier ) گفته می شود. این کلاس ها به نمونه گیری(instance) نیاز دارند. این نوع کلاس، به تمام داده ها و متدهای کلاس اصلی(سطح بالا) دسترسی دارد. کلاس های محلی(Local ):این کلاس ها به یک بلوک از کدها محدود می شوند. کلاس های بی نام(Anonymous):این نوع کلاس ها، کلاس های محلی(local ) هستند که شناسه(نام) ندارند. دلیل اصلی برای قرار دادن یک کلاس در داخل یک کلاس دیگر این است که کلاس درونی(ier) تنها توسط کلاس اصلی(سطح بالا) مورد استفاده قرار گیرد. به عبارت دیگر کلاس درونی یک کلاس کمکی برای کلاس اصلی محسوب می شود. قرار دادن کلاس ها در داخل یکدیگر، باعث می شود درک آنها آسان ت